Kur ti me shfaqesh, lumenjte vershojne nga qielli
Dhe qiellin blu e me re shkel si me patina
Vjen pylli ne qytet me njemije gardalina
Dhe shkreterira vjen, ne floke te tundet dielli

S'te njoh, vajze, vegim a siluete, o zoti Krisht, ç'je?
Aty ku ti me shfaqesh, ve kemben, thith ajrin qe me çmend
Si Mikelanxhelo mund te shpik nje Kapele Sikstine te re
Dhe si Prometeu te vjedh e te digjem me zjarrin tend

Nje çast, une e ti, me gishterinj si fitile te ndez, te shkrumboj
S'kam pare te tille Afrodite, qe shket ne duart e mia si argjend
Petkat nje nga nje t'i heq, lakuriq kurmin me puthje ta magjijoj

Ah, sa fort u çmendem, u beme balte e qiell nga dashuria
Pastaj ike ti, ika une, serish kerkoj nje vajze te bukur si ti
Po veç vegim e siluete, qe ç'eshte, askurre s'e di.

2000

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---