Sa  herë kthehem  në atë  kohë
                      goja më merret nga  ato  krime
                      me  forcë  unë  jam   përgjakur
                      kur   foshnjën   ma  masakruan
                      Zemra të  v o c k ë l a  të  lirisë
                      ju s´ishit një, as dy, po dy mijë
                      dora  e  barbarëve  serb ju vrau
                      sikur ju  të  i s h i t  të mëdhenj
                      Me  mizorinë   e  më  mizorëve
                      me  mizorinë   e   më  vrasësve
                      ata  s´ju lanë të rriteni, ju vranë
                      në fillimet tuaja më  të  bukura
                      Ilir, Shqiponja  , Gresa , Astrit...
                      ju  shtyheni të më  pyesni mua
                      ku ishim  ne  kur  juve ju vranë
                      ç´ bëmë ne  që  të  mos  vriteni
                      Zemra  të  v o c k ë l a  të lirisë
                      mos i mëshoni  dheut  me duar
                      mos qani, qetësohuni,..ndaluni
                      se  mëmën  mund  ta  çmendni!...

Rrustem Geci/ poezi nga libri, “Kanuni poetik” libër me 1 mijë e 600 faqe dhe 2005 poezi

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---