Toka ime kultivon anarshi
dhe fqinjët e mi zemërohen,
toka ime kultivon utopi
dhe fqinjët e mi gajasen,
toka ime kultivon shpresë
dhe fqinjët e mi miratojnë.

Kur vjeshta vjen...
anarshisë i vjelim dhimbjen,
utopisë i vjelim zhgënjimin,
e shpresës ke tjetër,
shpresimin.

Por s’është histori e re,
thuajse na ka adaptuar
ndërkohë,
kafshatën e përditshme
e vjelim në kopshte të huaj.