PRONËSI
E merkure, 20-06-2007, 12:00am (GMT)
Nga të “vërtetat” që i njoh si në përmbajtje si në sasi, më mbeti një që s’di të ngrohë pa fluks, si natë pa dashuri. Ajo që kam më spekulloi me një preteks naiv më lodhi, improvizoi furtunë e gjumë e gjysmën e rinisë më vodhi.
Kjo e “vërtetë” që mirë më njeh tund kokën e cigaren thith, si ta lëshoj kur nuk më le k’të ligj të rreptë që duart lidh. Dhe qarkullon me emrin tim ka fatin tim në dorë, në vija më ngjet kaq shumë saqë më tremb, si impotentin dashuria.
* * *
Ka të “vërteta” që i prek që s’duan shumë filozofi kushtojnë pak por të dërrmojnë, sa një zhgënjim në llotari. Një më e brishtë kryet s’e kthen kozmikë e shtrenjtë si vetëtima, ajo do FAT dhe gjunjë të çjerrë e jo k’të thes me psherëtima. K’të thes me shpresa dhe k’të shqelm, që sillet qark e më prish punë që nën pushtet desha ti vë, por nën pushtet pa drojë më vunë.
|