Me katërmbdhjetë shkurt  dymijë e pesë
Në tregun e Gjelbërt të Gjilanit
Krejt çka është harxhim i përditshëm
Mund t’a   bleje  pa mund
Përveç luleborës

E shkreta lule
Ende s’e ka shkrirë me lot
Akullin e zemrës

Dhe unë s’kam çka t’ i dhuroj
Të dashurës
As të marr gjë prej saj
Përveç lotëve
Te të cilët nuk arrij

Gishtërinjtë e saj
Përshkëllijnë  mollëzat
Dhe nuk çel lulebora

Me katërmbdhjetë shkurt dymijë e pesë
Parqet e Gjilanit fshihen nën borë
Siç fshihet dhe lulebora
Nga puthjet

(As këto nuk i gjenë në treg)

E dashura ime më braktis
Në acarin e dashurisë
Për një grusht lotësh
Më le pa luleborë

Me katërmbdhjetë shkurt dymijë e pesë
Rigon shi shi e mërzi
Qyteti futet nën strehë
Puthjet s’e përpushin luleborën

ç’t’i dhuroj të dashurës përpos buzëve të mia

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---