Kishte çelë lulebora në qytet
Tek një shtëpi me fytyrë dielli
Nën pullaz prej tjegullash
Shtatin kish rritur
Brenda një ferre
Përmes trëndafili të egër
Dheun kish përpushur
Dhe një mars me borë
Ish trandur qyteti
Me kalldrëm e rrugë
Në zili ish mbuluar
Dhe i vetmi lumth
Sa dora ish zgjatur
E ish përgjakur
Sa syri vjerrë kish mbetur
Nën atë rrembë trëndafili
Ëndërrimtarë e vajtarë
Nëpër serenata
Balada me aromë luleje
Mbushnin të lumet nata
Mëkatarët si të parët
Nuk kishin të ndalur
Pas trupit të saj
Shigjetat kishin ngrehur
Vetëm njëri ai i pari
Qëlloi të jetë adami
Nën belin e saj të këputur
Mbeta unë mëkatari
Në ç’ planet t’më përplasin
Një grusht dhe më bie te koka
Nëpër ngrica e shkrica bote
Prapë kapem për beli e lulebora
(17 Mars 2005)
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
