Sabit Rrustemi

SHIU I BUZËVE TUA

Gjilan, 4.12.2007

Në një ëndërr të pa nxënë

Kurrë nuk vijnë gjithë të ftuarit

Në hapjen e dashurisë sime

Para botës

As edhe e dashura

Fshehur rri mes faqesh

E kopertinash

Në librin që përurohet

Kot i ngul sytë tek porta

Tek dritarja

Dashuria e jetës

Me ikë me librin

Nëpër duart e Publikut

Si një ëndërr mëngjesi

Sërish rend pas saj

Përmes vargjeve me mallë

Ajo është strukur

Diku larg

Në një ëndërr të pa nxënë

(15.04.2005)

NË VERËN E DASHURISË

Liqeni i dhomës sime

I humbur jam

Në botë letrash

Dhe në gota të zbrazura

Përpara më sfidojnë

Perde të kaltra

Mbrapa më mashtrojnë

Mure qelqore

Liqeni tutje në gji

Strehon mjellma të padukshme

Për një çast kthjellem

Hap dritaren

Liqeni zë e lëviz

Pas mjellmave

Lëviz liqeni

Mjellmë bëhet

Përmes dritares

Vërshon në dhomën time

Në syprinë

Lahet botë e letrave

Qetas dal nga gotë e zbrazur

Në thellësi të liqenit

Loz me mjellma

(15.04.2003)

Më prit

Vjen një ditë

Si kjo ditë

Udhë të re dëfton

E dashur

Më prit se kthehem

Përmes një gjethi me pranverë

Përmes një kënge me verë

A një fryti me vjeshtë

Ngricat nuk i presim

I shkrijmë me dashuri

Më prit e dashur

Nuk jam lum i pakthim

Pse eci rrugëve

Pambarim

Përmes një ëndrreje

Të pasosur

Më prit

Syve tu plot mallë

Të të puthë

Në ballë

Hyr brenda ëndrrës sime

Puthmë dhe ti

(23.04.2003 - 17.03.2005)

Lëre verën të vijë

Ti s’po vjen

Veç mi zgjat shikimet

Të ecurat

Pritjen sa një shekull

Aman

Ma jep një shenjë

Të varur

Mos më mbajë

O eja

O lëre verën të vijë

Luleborë moj

(3.12.2003)

I etur mbetem

Në kohë të vonë mu shfaqe

Gjumin sysh ma shporre

Dhe leshrat e kresë m’i ngrite thik

Dashuria

Sërish në sprovë më vuri

Moj bollë

Trupit tim fjollë

Me ato flokë

Puhi mëngjesi shprush

A të lash në livadhe

Anës së kronit

Te laku i tumës

A të lash

Nën rrasa guri

Ku shtrydhej djersësh im at

Në këtë moshë pa lëmoshë

Rrotull më sillesh

Më trandë

Mespërmes trupit tim

Gjarpëron e më shtrëngon

Me ato flokë

Me atë trup pe’hrri

Moj

Eva mos je ti

Apo unë Adami

Sakaq u err qielli

U mbyll sezami

Në kanun leke u përtheve

Vajë baladash u bëre

E këngë kopshti

Me aromë lulesh

Kënaqësia ime e pashijuar

Ëndrra ime e paprekur

Si ta mbjellë

Si ta krijojë

Kopshtin në shuplakë

E të të grishë

Mes buzësh të të rris

Me puthje të të ujis

Moj belkëputur

Lule

E flutur

Mollë e ndaluar moj

Lidhmë shtrëngom

M’u në zemër qëllom

Në mua e mbi mua

Deri në ekstazë

Se ndryshe nuk shtrydhem

E nuk rrjedh si krua

Përherë i etur mbetem

Etjen tënde duke shuar

(11.02.2005)

Ta shuaj etjen

(variant)
Në kohë të vonë
Gjumin sysh ma shporre

Nëpër trupin tim fjollë
Me ato flokë
Puhi mëngjesi shprushe

Kush të trandi

Kush të grishi

Moj bollë

A të lash në livadhe
Anës së kronit
Te laku i tumës

A të lash
Nën rrasa ku nxirrte gurë im at

Të lash
E gjë s’të thash

Ç’më dridhë tash

Ç’më trandë
Në këtë moshë pa lëmoshë

Mespërmes trupit tim
Gjarpëron e më shtrëngon
Me flokë

Me atë trup pe’hrri

Moj evë e shekullit të ri

Nga kanuni i lekës
U bëre vajë baladash
E këngë nënash

Kënaqësia ime e pashijuar
Ëndrra ime e paprekur

Ta kam frikën

Si të të marrë
E të mbajë në gji
Kur më bën magji
Moj belpaprekura pe’hrri

Si të të lë
Moj
Mollë e ndaluar

Lidhmë shtrëngom
M’u në zemër qëllom

Evë a vashë
Deri në ekstazë
Si në dashurinë e parë
Qëllo e më kafsho
Mos u anko

Se ndryshe
Nuk rrjedh si krua

Të ta shuaj etjen tënde
Dua

Dashuri e pathënë

E veçanta jote

Hyri ne mua

E paftuar

Me të veçantën time

U takua

E më s’u nda

Tash
Nga të veçantat asesi të dalim
E veçanta ime e dashur

As mosha që ikën
Nuk pyetet
As dita që na tretë sysh
As nata
Që rrallë
Shumë rrallë
Na njëjtëson
Për shtrati

Moj muzë e krua
Puhizë mali
Shprush në mua

Vetëm të veçantë të dua
E s’ta them
As ma thua

(10.03.2005)

Përballë teje

Nuk je e bardhë

As e paprekur

Brenda syve të mi

Ke depërtuar

Je shkruar e nënshkruar

E bardhë nuk je më

As e paprekur

Moj syshkruar

Fale mëkatin e këtyre dritave

Të të ruaj të virgjër

(25.09.2006)

Harrimi i pasditës

Pasdita nuk ikën me fjalë

As me një kafe

Apo me një sy gjumë

Pasdita harrohet

Humbet krejt

Kur jam me ty

Në ty

Kur jam

Pasditen krejt harroj

(25.09.2006)

Vetëm pritja

Hyr pa therra gjuhësh

Pa mërrola balli

Pa grimasa

Hyr

E fare mos trokit

Askend s’e kemi te porta

As dhe qenin

Hyr dhe puthmë

Gjithqka jotja është

E imja është

Vetëm pritja

(25.09.2006)

Mollë e egër

Ora ka rënë që moti

Ka harruar të dymbëdhjetën

E unë nuk po ndahem

Nga sytë tu të etur

E të uritur për mua

Ora nuk bie më

E miklimet nuk kanë të sosur

As udha që më pret

Nisem me portretin tënd

Me miklimet hije

Që më rendin pas

Nisem

Në çdo kënd udhe përfton ti

Hija që pushtoi sytë e mi

Nga ty

Nuk po mund të lirohem

Mollë e egër mëngjesi

Sa ma ka ëndja

As sytë nuk i hap

Pa të shijuar

(8.10.2003)

Shiu i buzëve tua

Natyrë e etur jam

S’më mjafton

Një qiell me shi

As një mal me puhi

Etjen time në mua

E shuan

Vetëm shiu i buzëve tua

E dashur

Në pyllnajën e flokëve tua hyra

Nën ata sy bojëqielli

I strukur po pres

Shkrepëtijë

E bubullo

Rigo rigo

Se verë e dashurisë

Ikën shpejt

Humb në një vjeshtë

Me mjegull

Shkrep e bubullo

Me furtunë puthjesh

Vërsho

Natyra e etur

Shiun e buzëve tua kërkon

(11.03.2005)

Varianti më i shkurtër për ta mundur pritjen

Mos prit të të lëshoj zë

Nisu

Kahdo që të vish

Puqesh me mua

Në çdo kohë

Brenda ëndrrës sime je

Cakërroma

Po afron çasti i padurimit

Prekja e përmallimit

Me puthje orësh vitesh

Me një mal drithërimesh

Jepma dorën

Faqen

Buzën jepma

Kujtimin që ikën cakërroma

Ato që më braktisën kthemi

Se i dua

Edhe kur nuk janë me mua

Jepma dhe gotën

Të ecurën

Dhe të papriturën

Jepma

Krejtë çka duhet prekur

Krejtë çka duhet puthur

Afroma

Dhuroma

Pikëllimi im i freskët

Trokitjen tënde e njoh

Goca ime e rrallë

Me një emblemë në ballë

Puthmë me mallë

Për Moshën time

Që shtohet

Për dashurinë

Time që s’jepet

Pikëllimi im i zgjuar

Dashuria ime e rilindur

Gëzuar

(29.12.2003)

Bimë e përjetshme

Po shtohet vera e jetës sime

Po shtohet e s’po shterret

Stina e dashurisë

E dashur

As dhe kur bie mjegull

Mjegull a brymë

Dosja e kujtimeve n’memorie

Rri zgjuar

Zgjuar rri e m’përkujton

Se ti je diku thellë në mua

Buron e rinon si krua

Thellë në mua

Thellë e më thellë

Në verën e dashurisë sime

Bimë e përjetshme

(15.11.2005)

VETËM DASHURI QË IKËN TË MOS JETË

Akrepët rikujtojnë

Na shtohen rrudhat

Si drunjëve nën lëvozhgë

Rrathët

Si të marrë

Përcjellim akrepët

Që përditë na hanë

Në të njejtën pjatë

Si të marrë festojmë

Çastin që ikën

E shpërblehemi me dëshprim