Ti s'duhej të vije sonte
Jo ti s'duhej të vije
Në këtë botë të egër të princave
Në këtë botë të egër të fjalimeve
Ku gjithçka pëlcet nga pakujdesia e fjalëve
Ti s'duhej të vije sonte
Jo, ti s'duhej të vije
Në këtë mes ku hyhet e dilet nga historia
Siç mund të hyjmë e të dalim nga vetshërbimi
Ku blihet me çmim të lirë mashtrimi
Kthehu në mbretërinë tënde
Jashta saj fillon kotësia
Vazhdo ta ëndërrosh detin
Dhe vashën me sy ngjyrë ulliri
Në ato dy liqej
Plot shpresa e iluzione
Shikoje vetveten
Ai nuk i ngjan njeriut të sotëm
Pjesë e botës së madhe të fjalimeve
Ti je soj tjetër
Mallkim perëndie