"Kjo s'është kohë për Kremte"
Lou Reed
Pushtom sonte verë e vjetër
Si një grua e përdalë
Kurrë jo, s'e deshta vdekjen
Sall për jetën ndjeva mall
E nxirë festa nga pikëllimi
Diku larg ka tretur qeshja
Rreth e rrotull si hijenë
Ulurin e sillet vdekja
Në të çarat e një dere
Hyn një vashë me vello veshur
Dashuria i hap krahët
Dhe s'beson se është e vdekur
Natë e trishtë derdh kumte vdekjeje
Si të ngre sonte dolli
Për shpirtin e një fëmije
Hija ime ndez qiri
E nxirë festa nga pikëllimi
Diku larg ka tretur qeshja
Rreth e rrotull si hijenë
Ulurin e sillet vdekja
IM GJYSH BESON NË PËRJETËSI
Pret secili ta mëshirojë si fëmijë
Ankohet për dhembjet e qena të paqena
Nëpër trup i derdhet ngathtësia
Vetmia i dhemb më tepër se çdo sëmundje
Im gjysh jeton në botë të mbushur me avuj kujtimesh
Nuk sillet me jetën si diktator
Udhëtar i ngathtë që ka humbur shumë beteja
Im gjysh beson në përjetësi
Ditët i harxhohen shumë shpejt
Edhe ca i kanë mbetur
Si pikat e fundit të verës
Që zvarriten mureve të gotës
"Do të vdes pa e kuptuar
Këtë bukuri shituese", thotë.