Të njoha në kohrat e gozhdimit t’ëndrrave
Kohra horizont-thara nga mëndje-shterpësia
U takuam në rrugët me shpresa të gjelbërta
Në rrugët me banderola ku harlisej dlirtësia.

Dhe ecëm mbi vija aksionesh të djersitur
Vija, ku lërohen toka baballarësh.
Unë mgrija kulla dhe oxhaqe të përzhitur
Kurse ti digjje shpirtrat mëkatarësh

Çuditërisht  seç mbjell ti pozicione zjarri,
Pozicione, që ndeshen me vehten dhe heshtjen.
Me vehten, si në trutë e një të marri
Ku mullijtë me Don Kishotin përleshen.

Kavajë, 1962