Çudi! Pse ndjehem i mekur?!
Me mendje të ngatërruar,
Me zë të tharë si të thekur,
Dhe me deje të shterruar.

Në kohëra plot me pragje,
Nis dhe shkruaj pa përtesë,
Qetësohem nëpër vargje
Të spërkatur plot me shpresë.

Kavajë, 14 Korrik 1959