Letërsia Shqiptare - Cikël poetik nga Seveme Fetiqi- Preteni

NË FSHATIN KU KAM LINDUR

Adem Jasharit dhe familjes së tij

Në fshatin ku kam lindur
S`kishte grunaja
As fusha e livadhe
Çdo stinë pikonte lotë
Lulet pikëlloheshin
Rrezet i vrisnin çdo agim
Për të zgjatur pafundësisht nata
Çdo ëndërr aty zgjaste shtatë shekuj

Në fshatin ku kam lindur
Qëndismat e vashave
I kalbnin ftonjtë e harruar
Djemtë luanë kishin shkuar larg
Për të kapur fillin e ylberit
Për t`ua fshirë lotët shekujve

Në fshatin ku kam lindur
Netët mbështilleshin në lëkurë të vet
S`gjendej dot vend për dashuri
Mbillej liria edhe në sy fëmijësh
Lulet nuk vyshkeshin as në stinën
Kur u këputeshin gjethet

Në fshatin ku kam lindur
Zjarri në vatra ishte shuar
Dhembja gacullonte në hirin e shkelur
Vetëm kullat flisnin me gjuhë zjarri

Çdokush në klithma rrëfente legjendën
Mes dy zjarresh në ethe
Këndonte këngën e gjakut dhe lirisë
Dhe vdiste në këmbë
Si lisat që godet rrufeja

Në fshatin ku kam lindur
Një shtatore madhështore
Sodit pranverën që harliset
Grunajave të sapombjella

KUSH JAM UNE

A jam zjarr ne akull
a akull ne zjarr
ne mes te vertetes
a jam genjeshter
apo ne mes genjeshtres
e verteta

a jam trendafil ne hi
apo Liza ne boten e cudirave

a jam fjale e heshtur
a jam liri ne fjale
murane ne kenge
apo kenge ne klithje

a jam pasqyre ne tregun e te verberve
apo nje i verber
ne mesin e dritave te neonit

a jam rruge ne pakthim
qe i kerkon gjurmet e veta
apo kthim qe i mashtron utopite e kohes

kur te prehem
nje dite tek ti
vetem ti do te dijsh
kush jam une
Toka ime

TI SHERON VAJET E FEMIJVE

Flora Brovines gjate qendrimit te saj ne
burgjet famkeqe te Serbise

Ti ke ditur cdohere
te sherosh vajet e femijve
ti ke ditur te flasesh
me pellumba
me qiell te lire
te kerkojne

vajet e femijve
te vajtojne nenat
lengon Toka jote

Ti je "motra e bilbilit"
"emri yt eshte fluturim"

kthehu
mbi "krahet e thellezave"

mposhti grilat e ndryshkura
puthe Token tende

merri ne gji
buzeqeshjet e femijve

VAKUUM KOHE

E harruam shpirtin
nuk e dijme
se ku e lame e ku na mbeti

harruam te qajme ne deke
te vallzojme ne dasem

harruam si rrjedh kenga
neper dejte tone
as te vdesim nuk dijme me

jetojme keshtu
ne vakuum kohe

DIELLIN E PASHE

Kenga e lulediellit

Kur me mbollen ne toke
se pari deshta te te shoh
ty o Diell
e lule pa ty me shekuj isha
ne erresire i krehja rrezet e tua
i enderroja agimet e purpurta
lule e heshtur pa frymemarrje

plumbat shekullor ballin ma qelluan
syte mi verbuan me hirin e roberise
me shtatqind dimra fjalen
ne gjuhe ma ngrine
petalet si era mi shperndane
vetem me muzgje u takova
ne deshirat e mia
te klorofilta

mallkova erresiren
edhe lulja paska aht

u bera murane ne pritje
u bera heshtje ne klithje
u bera myje e pamposhtur

me fije shpresash thurra
kuotat e fitoreve
pikova lote te kuq
shqiponjat lajmeronin
festen e pritur

ngrita koken
rrezet i putha
une lulja jote e vuajtur
u ktheva kah ti

Ty te pashe
Diellin tim e pashe

tash edhe ne vdeksha
nashte.