(Sadudin Gjurës)

ndiqte diellin e udhës
qençe i dukej
  jeta e falë
ngutej të linte
               ç’kishte për të lënë

ikte
diellin e udhës
                 e kishte një pëllëmbë

bora
        i shtrihej në ëndrrën
e shprishur
ecja
       e dëgjonte lartësive

Varri i Sadudinit, 14.X.1999