Jam shndrruar
në lakuriq nate,
Ditën nuk shoh,
Si të jem i verbër!
Ngado që shkoj
me siguri do përplasem,
Me ca sende kot,
që quhen njerëz!

Dita më ik,
sikur mos jetë imja,
Shmanget prej meje,
sikur të jem një lebroz!
I bie ajrit me grusht,
ai ulërin nga dhimbja,
Unë bëhem pastaj
vërtet skandaloz!

Kam filluar të bredh
veç me natën,
Që vjen pas meje,
si një prostitutë e vogël,
Me të nuk jam më
një lakuriq i varfër,
Po një shpend i madh
që ka pushtuar botën…

27 nëntor 2004