Dhe ja ku jemi
i dashur
me ca rrudha me teper
e me pak argjend
sperkatur mbi floke,
ne mes kesaj udhe
here te qete
here eshte pak te them
nje xhungel e vertete
 te eger.
E prapeseprape
te bukur.
E ne dy udhetare
ne trup te lodhur
e ne shpirt gjysem
te humbur
nga padrejtesite e kesaj bote.
Me thuaj i dashur
 nje fjale te mire
ne kete udhe te veshtire
te quajtur jete
per te arritur ne fund
te denje
per te mbajtur emrin
njeri