Eshte lezet i madh te jesh nuse ne nje shtepi te madhe . Ky shtohet akoma me shume pasi ke lindur femije . Akoma me teper po te jesh e papertuar e fjalepake. Kenaqesh se si çdo pune ne shtepi e pelqejne nga duart e tua . Sistemimi , pastrimi , larja si dhe gatimi lezetojne me shume nga duart e nuses. Biles edhe gota e ujit e jo me kafeja.  Pasi kalojne dy a tri vjet nusja konstaton se nga nje vajze e thjeshte eshte shnderruar ne nje grua e nene e devoteshme , kamariere e shkelqyer , pastruese , enelarese , e pse edhe aktore . Ajo luan shkelqyeshem pantonimat pa fjale. Nuk e kupton as vete se si rregullohen oraret e pjestareve te tjere te familjes ne menyre te tille qe kur ajo merret me pune te rendomta shtepie , ata jane ulur e rrine e shikojne shfaqjen e saj . Televizorit i ka rene vlera fare. Ata ne vend qe te shikojne televizorin qe rrin ndezur per qejf te vet, ndjekin lojen e nuses e bejne verejtjet e tyre . Pershembull kane mbetur mbetur ca therrime prapa e nusja duhet te kthehet e t’i marre me fshese , nuk eshte fshire mire nden divan , gotat nuk shkelqejne dhe aq pas larjes e keshtu duhet te lahen per se dyti , tenxheret nuk jane ferkuar mire etj. Ndersa sa per gatimin gjithmone mbetet diçka per tu sugjeruar. Si zor te mbeten pese nga te treqintegjashtedhjetepese ditet e vitit qe gjella e drekes te jete bere sagllam.  Nja pesedhjete dite eshte e djegur , pesedhjete te tjera ka shume kripe , po kaq te tjera ka me pak se sa duhet , disa dite mishi nuk eshte zier mire etj etj… Si fillim nusja perpiqet me mish e me shpirt t’i kryeje me nder keto detyra . E luan pjesen me tere shpirt. Pastaj nis e merzitet. Fillon e ja var e nuk jane te rralla rastet kur nuk e merr mundimin te luaje pjesen qe i takon e mbyllet ne dhome te vet . Pale kur degjon ndonje grua te sapomartuar qe don te behet nuse e mire. Degjo i thote, lodhu sa te duash por kurre nuk ke per te arritur te behesh nuse e mire…