Cudi sa shume ndryshojne gjerat ne martese . Disa muaj pas martese , degjoj nje dite burrin e dashur qe po thosh si duke u ankuar :
         - Ah , si nuk ta kisha vene re hunden moj e uruar !
Une nuk i dhashe pergjigje e bera sikur nuk e degjova. Heren e pare nuk i dhashe rendesi . Ama heren e dyte dola tek komshijte e mblodha disa pasqyra. U mbylla ne dhome me to e u mora me ore te tera me kundrimin e hundes sime. E pashe nga lart , nga poshte , anash , profil , gjysemprofil pra ne çdo lloj pozicioni qe mund te shikohet kjo e shkrete . Te them te verteten me kish hyre frika se mos kushedi ç’kish pesuar pas martese . Por jo . Ishte po ajo hunde qe kisha pasur , vertet hiç e bukur , por po ajo . I them tim shoqi :
           - Po une kete hunde kam pasur !
           - Vertete !? Ndoshta , por une nuk ta pata pare keshtu.
Ndenja e vrava mendjen se si kish mundesi te mos shikohej hunda . Ajo e shkrete nuk ka as se si te fshihet . Mund te fshehesh a te maskosh ndonje difekt ne trup se mbulohet me rrobe , qafen , gushen , bile edhe veshet , edhe syte mund t’i fshehesh pas syzeve , por hunden s’ka perendi te ta fshehe . I dhashe karar se burri kish pesuar diçka ne sy ose ne tru e vendosa te mos flas me per kete problem . Por s’qe e thene . Pas nja dy javesh e degjoj te me therrase :
           - O hundehanxhar !
Rrotulloj koken neper dhome per te pare se kush ishte ky i nderuari hundehanxhar . Asnjeri tjeter perveç meje dhe tij . Mendoj se me kane bere veshet e vazhdoj punen.
             - O hundehanxhar ! – therret perseri burri me i mire i botes , - me sill nje gote uje.
Aha , e kuptova. Ai i nderuari qenkam une. Ju ktheva :
              - Kujt i thua hundehanxhar ?
              - Ty , se ti e ke hunden si hanxhar !
              - Ashtu!? Ik e gjej ndonje hundebukur !
Shkurt sherri beri te veten. Hundehanxharin e shoqeroi hundesqepari dhe hundederri. Perfundimi te nesermen ai do te shkonte per te bere padine per t’u ndare.
Kane kaluar kaq vjet . Thirrja per gjyq nuk me ka ardhur akoma . Siç duket burrit te dashur ju ka mbushur mendja se eshte fatkeqesi te kesh nje grua me hunde te bukur . Kjo sepse jeta behet monotone , e merziteshme dhe pa variacion . Ndryshe si mund ta ofendosh e ta shash pa i mbetur qejfi gruas . Kurse keshtu ka lezet . Sa here te te teket , pa pasur as edhe nje shkak fillon e i shan hunden , bile edhe kur don ta lavderosh mund t’i thuash : hundepellumb ose te keqen e hundes etj. Mua per vete m’u ka mbushur mendja se me kete hunde qe kam do te kisha mbetur pa u martuar . Shyqyr qe Zoti i mbylli syte ketij burri para hundes sime. Po ta kisha te bukur kushedi se si do te ishte fati im . Nuk ka thene keq ai qe po ta kish patur pak me ndryshe hunden Kleopatra do te ishte shkruar ndryshe historia e botes . Keshtu qe mua s’me mbetet gje tjeter por sa here qe ai me shan hunden ja kthej :
            - Thuaj ç’te duash po hunden e kam te bukur !
Dhe jam e sigurte se pas nja dhjete vjete te tjere ajo do te jete hunda me e bukur ne bote per te…