E diela qe kaloi ishte nje dite e bukur pranvere , nga ato dite qe te ftojne te besh nje shetitje buze detit. Ne fakt vitet e shkuara merrja burrin me te mire te botes dhe femijet , i hipnim autobuzit dhe kalonim disa ore ne plazh. Jo se kete te diele nuk me shkoi mendja por nuk ma mbante. Siç duket mendova , kam filluar te plakem. Edhe burri i dashur u zgjua me humor te mire e me thote :
- E , o hundepellumb , ç’program do ten a besh sot ?
- C’program –zeza , hungerova une tere hunde e buze.
- Perse ? – u habit ai.
- Po te kishim nje makine do te kishim shkuar ne plazh ,- ja kthej.
- Ka autobus – tha prere ai.
- Ehu, e kush shkon deri tek autobuzi !
Ai nuk u ndie me. Piu kafene ne shtrat , u çua , u la , u vesh , mori biçikleten e per dere jashte . Une ju sula prapa dhe e arrij tek shkallet .
- Ku vete !? – uleras.
Ai nuk ndaloi por duke zbritur shkallet ma ktheu :
- Meqe ti nuk ke veçse programe kaq te shtrenjta , une po e ndertoj vete programin tim.
U futa brenda duke perplasur deren.
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
