Thuamë
në më ëndërron akoma
në se jam përsëri në ëndrrat e tua
në mendon ndonjëherë
ashtu, i zënë në befasi
atëherë kur më pak e pret
për mua…

Thuamë
në ëndërron akoma sytë e mij
flokët e mij të lagur nëpër shi
buzëqeshjen time të trishtë
kur u ndamë atë ditë me qiell gri…

Ti më thuaj
ani se nuk ka më kthim…
Do të guxoj të vij pranë teje
në ëndrra
e kokën në jastëk
ta vë me ty
Të të kundroj me ëndje
edhe pse të mbyllur do të jenë
ata sy
E do të të puth
me puthje të lehta si ajri
Do të të mbeshtjell në krahë
ashtu si qiellin
pështjell drita e diellit
Do të të pëshpëris ne veshë
fjalë të ëmbla
nën tingujt e argjendtë
të violinave të hënës
e do të zbras në to
tërë mallin e zemrës
E pastaj do të iki me
dritën e parë të mëngjesit…

Imperia 17 prill 2008