A ke marrë ndonjëherë fluturim
si një zog i lirë në agim
shpirtin tënd a e ke praruar
me rrezet e diellit ne perëndim …
A në një natë të bukur me yje
mbi një hënë plot shkëlqim a ke ndaluar
e me të dashurin tend a je dashuruar
Unë kam kalëruar shqiponja
përmes stuhish të tërbuara
kuçedra kam vrarë
me duart e mia
e folur me dragonj kam
në poezitë e mia …
A je zhytur ndonjëherë
thellësive të detit blu
shoqëri delfinave a u ke bërë
si një sirenë e bukur ëndërruar
një ëndërr
në shekuj të mohuar…
A je endur në xhunglën e harlisur
me tigra e luanë pranë
e të mos trëmbesh prej tyre
se mendjen ta kish marrë
ajo lule e bukur e rrallë
dashurisë për t'ja falë
E kur e ke gjetur
je penduar e je tërhequr
atë bukuri për të mos vrarë..
A një nate të errët
yjet a ke mundur
t'ja qëndisësh qiellit
porta të mrekullueshme
në të të hapësh , a ke mundur
të udhëtosh pa fund
drejt universeve të tjera
mahnitëse paralele
e të shohësh
sa e ndryshme do të ish bota
nëse njerëzit
do të mendonin me zemër…
E të gjesh në to
ato fëmijë që ke humbur
rrugës së jetës abortuar
e të shohesh e të vuash
atë mrekulli jete
mohuar,
padrejtësisht që në embrion
t'i përkëdhelësh,
të ç'mallesh me to
e t'u kerkosh ndjesë
me lot pendimi
në sytë e zemrës
në sytë e shpirtit …
E të flasësh me Zotin
në rrezen e praruar të diellit
e ta ndjesh të të flasë
në sythin e brishtë e të gjelbër
që çel pas dimrit të zemëruar
të të thote , ja një filiz shprese
ngrihu , fatit mos ju përul
ta kam dhënë jetën
për te mos u nënshtruar…
A e ke ndjerë veten
zot të vetes
e të mendimeve të tua
apo ajo llogari e ftohtë
të është bërë zot
e zemrën ta ka akulluar…
E ndërsa ti
bashkëbiseduesi im i rastit
më shet mënd se ç'ke bërë
pas parave rendur
unë padashur ndjek atë fluturën
krahëshkruar
që ndoshta më mirë se ne
jetën e ka kuptuar
edhe se një ditë të vetme
jetë të dhuruar
luleve bredhur luleve kaleruar…
A e ke larë ndonjëhere zemrën
në lot lëndimi e vuajtjeje
që nuk janë të tuat
të vuash me të tjerët
në fatkeqësi a humbje
a ta ngrohësh zemren
nen rrezet
e më të dlirës buzëqeshje…
Ndaj të lutem
mos më pyet se ç'kam bërë
e ç'plane kam për të nesërmen
për të më kuptuar nuk ke
kur pa turp do të të them
Jam , mbetem
e në fluturim do të vdes
i marrosur duke vuajtur
e duke u lumturuar
si një poet…
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
