Statujat e qëndresës
E diel, 15-07-2007, 06:27pm (GMT)
Doja, kokën, ta mbështesja diku... Në krahët e tu? Po! Në krahët e tu. Ti, si statujë e qëndresës, më vështroje… Unë, si somnambule, mes ëndërrash, rendja: Në buzët, e puthjeve të ngrohta. Në malet, e shpatullave të hijshme. Në kraharorin, e gjerë si deti. Në labirintet, e ngatërruara, të mendimeve…! Po ti? Statujë e qëndresës? Jo! Më vështron vjedhurazi… Ç’keni me mua o njerëz? Lermëni, kokën, ta mbështes, tek ai…!
|