Mallkimi im është i rëndë
nuk dua që lulet të thahen në dorë
e as loti të ngrihet në sy
dua që freski të kenë prore
dua që loti t’i gëzohet gëzimeve
kur kthen kah unë në natën vonë
jam ylli yt që rrugën ta ndriçoj
sonte do ta gozhdojmë mallkimin
duke u shikuar në pasqyrën e harrimit
flaka e qiririt edhe pak më jep shpresë
dua të ulesh në prehrin tim vetmitar
për ta përkujtuar përrallën e Kësulëkuqes
ti do të jesh e fundit në shtratin e zemrës
më shikove me sytë vullkan i pashuar
ah se ç’më përpive pa u hetuar
derisa ta tregova përrallën e mallkuar
as sot, as nesër e as kurrë në jetë
mallkimi im s’ka për të lënduar – beso.
Lexo/Shkruaj Komente (0)
Printo
Dergoje
Top
