Mallkimi im është i rëndë
nuk dua që lulet të thahen në dorë
e as loti të ngrihet në sy

dua që freski të kenë prore
dua që loti t’i gëzohet gëzimeve

kur kthen kah unë në natën vonë
jam ylli yt që rrugën ta ndriçoj

sonte do ta gozhdojmë mallkimin
duke u shikuar në pasqyrën e harrimit
flaka e qiririt edhe pak më jep shpresë

dua të ulesh në prehrin tim vetmitar
për ta përkujtuar përrallën e Kësulëkuqes
ti do të jesh e fundit në shtratin e zemrës

më shikove me sytë vullkan i pashuar
ah se ç’më përpive pa u hetuar
derisa ta tregova përrallën e mallkuar

as sot, as nesër e as kurrë në jetë
mallkimi im s’ka për të lënduar – beso.