Më fal Herkul, s’të kam harruar,
Ashtu siç u harrova unë,
Po ja, kjo botë e bekuar
Të la dhe ty rrugësh, pa punë.

Kështu e ka kjo jet’jarane,
Kur nuk të do, ta luan fenë,
Ja, Penelopa shet banana,
Ajaksi po shplan dyshemenë!

Homeri fle përjetësisht.
E vunë në gjumë me soniferë
Dhe botë e mjerë çmendurisht
Ecën galop për në skëterrë.

Akili shkoi në megrim.
Nuk i honepsi mercenarët,
Enea endet si jetim,
Se s’han dot kashte me gomarët.

A e kujton Romën e mundur ?
Po të vish prap do gjesh belanë,
Sa dhe polici më i humbur
Të tendos brenda, në hapsanë!

Se s’ka më punë për Herkulët
Se për Herkulët s’ka Atdhe!
Hektori vajti me të shumtët,
Uliksi humbi në Mesdhe.

Babilonia? S’di ku ka koken.
U mbush me tanke e avionë
Dhe tymi ka mbuluar tokën,
Ky “tym” i bukur i kohes tonë.

Kështu pra, ngryse si ta ngrysësh,
Po vetëm punë mos kërko
Se edhe botën të përmbysësh
Askush s’të flet, asnjë s’të do!

Pa hë, Herkul, ti zgjidh e merr
Në këtë botë batërdi,
Ku ngjasin gjëra që as në ferr
S’do shihnje gjith’aq lemeri…

Për ty, Herkul, nuk ka më punë
Dhe pse dikur e tunde dhenë,
Ndaj kthehu prapa, pa përdhunë,
Shko në Olimp, shko në legjendë.

Shko në Olimp, shko në legjendë.
Sot nuk të duan në asnjë vënd,
Se bot e mbushur me legenë
S’ka më nevojë për krahun tënd.

Pra ec e lerna në batak,
Që të shijojmë këtë orgji,
Sot vlen me shumë një halabak
Se një Hero, se një Gjeni!

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---