Varret e te pareve i kam te shperndara,
        Mes dallge dhimbjesh i shperndau jeta.
        Nusezezat, andej, mbeten nemmerguara,
        Burrat e patretur, ne varre, ketej ua gjeta.

        Mbi ta u perkula.Renkime dergoi nentoka,
        Psheretima iluzive.C'lumteri ata paten?
        U kripen ne djerse per ca endrra te kota,
        S'perkedhelen femijet, s'ledhatuan as grate.

        Ishin karvan?Karvan pllakash mermeri
        Mjeranet djelmosha, provuan c'eshte fati.
        Nje nate fjeten me nuset,i perpiu kurbeti,
        Mbi gure datelindjet, te 100-tte nga fshati.

            * * *
        Tjeter s'kam c'them.Kaq i shperndare mos isha,
        I verber e memec dhe per kurbete me mos degjoj,
        Perndryshe, m'akullohen mullaret me deshira,
        Dhe trupmaterien me shpirtin dot s'e bashkoj!...