Poeti
E premte, 22-06-2007, 08:01pm (GMT)
I shtinë qiellit, ai ra… Ra për të mos u kthyer më, u përgjak, u përmbys, ra… (Askush s’ka dy jetë!)
Bizhuterët rendën të mbledhin thërrime yjesh; të çmendur, të marrë, pas hënës u sulën pa frymë; Diellit shumëkush mori arratinë… Ti, poet, shpirtdhembsur përherë, me shtatine e tij të vrarë, të kaltër, mbi shpinë!
|