O nënë!
Nuk u ngopa kurrë me ty.
Fëmijë
Mbaj mend tek të pyesja
Pse s’qëndroje më gjatë më mua.
Dhimshëm,
Gjithnjë përgjigjeshe;
Kam punë!
Dhe për pak çaste,
(oh, ato çaste)
më lëkundje mbi gjunjë.
O nënë!
S’u ngope kurrë me mua.
Larg dheut tënd,
Timit,
Fati më hodhi.
Tani, që kohë ke boll,
S’jam unë!
Kështu pse ndodhi...?!
Po e mbyll letrën.
Është vonë.
Punët presin radhë...
E pastaj?
Le të presin.
Tët mbesë tani, do t’i tregoj një përrallë...!

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---