Kur vdekjen t’a lejosh
Të më marrë jetën,
Të lutem
Të mos jetë ditë me shi dhe qiell të nxirë
E të më duket se kurrë s’kam jetuar.
Prit edhe ca,
Ditët e mira,
Kur dielli në zenit të jetë çuar.

Kur t’a lejosh vdekjen
Jetën të më marrë,
Të lutem
Të mos jetë ditë e ndritshme
Kur zemra gufon si qenie e sapolindur
Dhe të duket
Se parajsën e ke në nisje.

Dhe,
Në qoftë se asnjërën prej të dyjave
S’mund të m’a plotësosh,
Të lutem
Lermë pak bukuri
Para se në atë botë të më çosh.
Ditë mërzitjet dhe ditëndriturat
Ndopak të m’i qetësosh...!

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---