Une zemrën s’ia hapa kujt deri në fund,
kurrë!
Veç majën e ajsbergut të tjerët në të panë.
Femrat zgjatin kokat nën ujë,
thjesht për kureshti.
Dhe meshkujt,e di,
të trembur prej dramash të akullta,
sapo t’i nuhasin,
do t’ia mbathin me të katra.
Unë zemrën kurrë, s’ia hapa deri në fund
askujt!
I ngjeva muret e saj në arin e diellit
dhe argjendin e yjeve.
Ia ndjeja gulçimet e papërmbajtura
tek thithnin llavën e dritës,
e natën shlodhej nën qiellin e pikuar
shtrirë në shtratin e pyjeve.
Ujra të pastra e të pista derdhën të tjerët
në zemrën time të brishtë.
E ruajtën dielli dhe yjet,
askush,
asgjë,
të mos prishë...!

Lexo/Shkruaj Komente (0)

Printo

Dergoje

Top

---