Im atë më rrëfen çdo ditë për jetën,
Histori të pandodhura, fosile ëndrrash
Si sythe të ngurosur.

Jeta shkoi ndagalë tej dritares së tij
Si një lunë që ndjek rrëpirat.
Ai nuk u ngut kurrë të shkulte  prej saj,
as më të mirën,
as më të tmerrshmen…
 
...dhe unë kuptoj
se në jetë më duhet
diçka më e madhe se një valixhe.