Blej herët gazetën e mëngjesit
Macja kërcen me bishtin e saj
Mik të përveçëm gjen njeriun
Unë pres zërin që më mungon
Ajo ulet ngadalë në gjunjët e mi
Gërricim bashkë fjalë me thonj 
Derisa e përditshmja shpërbëhet.
                                            
Secili arratiset pas hapave të tij
Përtypim edhe ankthin e fundit
Nata lan fytyrën e vet me dritë
Pastaj ti hap dritaren e mbyllur
Macja prapë luan komedinë njësoj
Unë çmendem nga thëniet poetike
Në teatër vargjet e të palumturve
I recitojnë mbrëmjeve të lumturit
Me një dell si mëkëmbësit e vjetër
Duke kapërcyer gardhin e lirisë
Luten brenda dhe jashtë tragjedisë.