FJALËT LINDËN TË ÇELIKTA
E hene, 10-03-2008, 06:51pm (GMT)
Guximi dhe trimëria Ka kohë që kanë rënë në gjumë Ëndrra të pakëndshme i përqafuan Në heshtje...
Shkuma mbi Ibrin qanë Me zërin e një fëmiu të vogël Të mbetur jetim Përzihem me britmën e një qyteti plak Që e pa se drita e dellit për te u fsheh Koha aty u ndalë për pushim E nata rënkon mbi brigjet e tij...
Nga malli e nostalgjia për fluturim Shqiponja dykrerëshe vrullshëm u zgjua Lindën fjalë të çelikta në vete Nuk ka ndarje të Kosovës asnjë pëllëmbë!
Nga horizonti i nëntë i nëntokës U gjendën shkronja të arta Edhe mbi shkëmbinjtë Të Mitrovicës, Zveçanit, Zubin Potokut E të Leposaviqit PAVARËSIA E KOSOVËS!
|