1.

Është një varr në Fushë-Mejden,
 Ka ngrirë dhimbjen në mermer:
Siç godet rrufeja malë,
Me furi, me zjarr, me valë,
Zbriti gushti dy herë radhë,
Mori Babën, pastaj Djalë...
Zgjodhi mortja e pamëshirë,
Dhe babanë dhe të birë...

2.

Është një varr me dy portrete,
gjysmë jete e çerek jete...**
Zogu i verës atje vete,
atje vete e qan me derte:
 “ At e Bir të pandarë...
  Lot i syve i patharë...”

3.

Ç’ësht ky zog që s’i resht ligjet?!...
Ç është ky shpirt, që dergjet, digjet?!...
Ç’është kjo zemër, që çahet, tretet?!...
Zemra e Bukes, zemra e Lekes!?..*

Ku je Lame, Dashi, ku?!
Loti s’na u tha në sy.

** babai 40  i biri 25 vjeç, * nënat e tyre...( cili,”Këngët e dhimbjes”)