Shkoni e vini si stinët:
kur vini
të gjitha na i silln:
gëzimin, buzëqeshjen, këngët,
dritën, blerimin, manushaqet, erën...
Na sillni diellin.
E ne, bashkërisht, përjetojmë Pranverën.
Kur ikni,
me vete i merrni.

Ju jini stina, që vjen e shkon:
Ne, natyra, që,  o bleron, o borëson.
Shtegtim në dimër, në verë shtegtim:
Kodi i stinëve, më s’paska kuptim.

Cikli “Murmuritjet e vetmisë”