Pastruesja e shkollës “ P. Sotiri “

                     Gjirokastër

 

Flokë thinjur, ballin rrudha,

Vjen për çdo mëngjes,

S’e tremb nata, s’e lodh udha,

Çelsat mban në brez.

 

Gumëzhin oborri i gjithë,

Shkolla gjallëron,

Teto Fetja si çdo ditë,

Na pret në sallon.

 

“Mirëmëngjesi!, -ne i themi.

Ajo e gëzuar:

“ Mirmëngjesi, djemtë e mi!

Sot keni mësuar?!”

.......

“ Teto, na duhet një kasë,

Kemi një orë punë. “

“Merri, veç mos të humbasë,

Se përgjigjem unë. “

 

Jashtë bora flokëbardhë,

bie pa pushim:

“ Merrni dru, -thotë, -se mardhët,

Sot bëka thëllim...”

 

Rrotull stufës muhabetin

Tetua flakë e ndez:

“Djem këtu kam plot një jetë,

Me ju dua të vdes!...

 

Dhe dëgjoni Teto Feten:

Çupat i mbroj unë,

Po gacmuat, do ta hani

Si gomari drunë! “

 

Teto Fetja s’bën lëshime,

Vajzave u flet:

“Mos m’u tundni si kadëna,

Kaqë duan djemtë!

 

S’ndizet zjarr e nuk del tym,

Kur s’ka dru në sobë,

Po qëndrove mbi qymyr,

Të bie në kokë!... “

 

Jashtë bora flokë-flokë,

ia ka bërë forra,

rrotull stufës Teto Fetja

flet me metafora.

 

Gojëmjaltë, zemërbardhë,

Në çdo kënd e gjen,

Tërë shkolla, brenda – jashtë,

Si pasqyrë shkëlqen.

 

Flokëthinjur, ballin rrudha,

Herët çdo mëngjes,

S’e tremb nata, s’e lodh puna,

Çelsat mban në xhep.

           

Gjirokastër 1960

Botuar, “Zëri i Rinisë “ 20 gusht 1960