Në këtë “Shoping Center” ¹⁾

pavione pa fund...

Hyjnë e dalin me dhjetra,

e, çdo gjë e gjen këtu:

Nga mini-mini sendet,

deri te supershenca.

 

Jam midis njerzve që s’reshtin:

Kërkoj,

diçka më mungonte...

 

Pak Shqipëri, ( të paktën ),

shpirti ma donte.

 

Vrapoja, midis pavioneve.

Kërkoja...

“ Po ku jemi ne, ku?!”

me vete belbëzoja.

...

Ja dhe pavioni i librave:

Shpresoja tek ky pavion.

I njeh qysh herët shqiptarët Evopa:

Dietarë, shkrimtarë, shenjtorë,...

madje edhe Perandorë...

edhe heronj.

 

Libra nga gjithë bota shoh:

Ja Ibseni, Balzaku,...me radhë...

Ka shumë:

Disa i njoh, disa jo,

“Po shqiptarët këtu,

        ku janë?!

Ku është Kadareja,

Ku je Dritero?!

Skënderbenë, Shënjtoren Terezë

Këtu s’po i shoh.

 

Këtë heshtje–harrim,

këtë shurdhim

s’mund ta kuptoja.

Evropa e shurdhët, siç ka qënë në mote.

Shqipëria, bijë e saj e braktisur,

ende, e harruar, e lënë jashtë porte...

Flisja shqip:

Ata që më rrethonin,

Gjuhën time nuk e kuptonin dot.

Dhe dëgjonin.

Dëgjonin e shihnin:

Mbi faqen time shkisnin edhe dy pika lot.

 

1. Qendër tregëtare