I rëndoi malet dëbora,

Borë e suferinë:

“Mbahuni, vëllezër male,

Si t’u jap pak ndihme ?”

 

Peshë malesh, siç na thonë,

S’mbajnë vetëm malet,

Se dhe kënga pleqërishte

Pak s’i ka hallet...

 

T’u dërgoj këngët e mia,

Thoshte plaku i mirë,

Maleve t’u zbut qederë,

T’i lë më të lirë.

 

Dhe këndoi shumë këngë,

E çau mushkërinë:

Malet morën dert e këngë,

Po jo pleqërinë.

 

Mbeti peshë e pleqërisë,

Mbi këngët e mia,

Klithmë e ngjirrur pleqërishte,

Shurdhte nga vetmia.

 

Nisej kënga, po përgjigje

Brezave s’u vinë:

“ O ju male me dëborë!...”

Mbeti psherëtimë.

 

Edhe Ti dhe Unë i mjeri,

Po kërkojmë më kot,

Eshtë e rëndë pleqëria,

Malet s’e mbajnë dot.

      

23.12. 1999