Letërsia Shqiptare - Hijet në karriga

Lakuriq valëviten hijet nëpër ajër
Yjet janë bërë ylbere të rrejshme

Qiriu ngadalëson ritmin e shikimit
në partiturë e në këngë

Telave u këputen edhe ëndrrat e fundit
gurët merziten me aromën e luleve

Në vend të fjalëve përshëndeten me shtrembërime fytyrash

Ulen karrigave të llastuara
të imitimit të kotë

Shtangohen fjalët marramendthi në fyt
përfytyrime të ngjyrta në buzë kapërdijnë

Brymë dhe hije në karrigën e hollë
shamia e zezë fletë nikotine mbi ajër
dhe injoranca që na sillet vërdallë
Përfytyrimi i diellit është imitim i kotë
duart dridhen si dy thupra të mëdha uji

Somnambulë në karrigat prej mëndafshi

Foljet e shelgut përkulen nga hijet
si akuarele plaka mbi mëndafshet e bardha
Poshtë salonit karrigat trishtohen
për belbëzime siluetash që bredhin në hapesirat e fjalës