Nga dritarja
shihen lulet e bekuara
si ëndrrat

Mrekulli mbi shkallë
me gurë të zbukuruar
e vetmja
vazë
me vesë e luspa të bardha

Në shpirt bën ftofje
dhe era m’i dridh duart
Shkruaj mallshëm kur dua t’i pikturoj
bebëzat dhe sythat
Ngjyrat i hodha në letrën e verdhë
vargjet
në
ajër

Lulet e bardha
valëviten deri në qiell
nën një ombrellë të zjarrtë
në ngrohje të një dielli
pranë dritares dhe pasqyrës

Tani te dritarja e dhomës sime
diell dhe flakë
vrull luleve u jep

Hëna mbi shkallë këndoi te guri
një këngë për lulet e bardha