Kjo pemez e re ndene shi,
Harliset si vajze capkene,
Me deget e blerta luhatur,
Gjethon mes shiut ne renie.

Dic thote e tera e gjelber,
Por fjalet askush s'ia kupton,
Vec un i vetem, i heshtur,
Kuptoj cfare do e c'kerkon.

Ia njoh un' deshiren e mire,
Deshiren e saj ah, te blerten...
Si une dhe ajo ka deshire,
Mos mbetet, mos mbetet, me vete.