Sapo ylli zbriti nga qielli
dhe hena ndertoi nje drite
mbi perdhen e saj te qendisur,
nje engjell thote: me prite!

Dhe kembet fillojne me dridhen,
ti zemer nuk flet por sheh.
Mundohem te te them te dua
por vetja dhe fjalet i fsheh!

E larget s’qendron dhimbja,
i larget eshte shpirti yt,
se mbi fjalet qe s’dita ti flisja,
sot zemra me lot po i mbyt!

C’u deshi koha qe shkoi
ato ore, ato minuta, pa fjale…
se cdo nate ne endrren time,
nje engjell une shoh te me dale!

Si djall para teje i heshtur,
qendroj te te shoh ngadale,
por syte befas me lagen,
si shkembi nga dallge e vale!