E dua dimerin
Por me shume vjeshten
Rruget e saj me jepnin
Nje ngrohtesi ne mes te dimerit
Ecja pa hamendje nuk e dija as ku shkoja
Isha e sigurt se nuk do te me
humb Prishtina ime aty ku u rrita
E tash rrita me humbi
Ate dite kur u largova nga foleja ime
Me kurr nuk kam ndjer ngrohtesi si me pare
Shiu i saj mi largonte lotet e mi
Vjeshta me ipte shendet
Pranvera ma sillte nje bukuri per veren qe vinte
E tash bukuria me humbi.