Eshte artikulli ne te cilin cdo fjale perkon me idene qe ndjej qe me persuazon qe nga shperthimi qe shkaktoi tragjedine.

Te menduarit kritik gjate leximit te cdo rreshti te ketij artikulli, me ben vecse te perforcoj konsideraten per brendine dhe permbajtjen e mesazhit te z. Çili.

Nje mesazh qytetar, i vertete dhe mbi te gjitha qe nxit nje reflektim te thelle brenda vetes, si pak artikuj jane ne gjendje ta bejne kete.

Para se te mendojme ke te largojme e kujt t'i kerkojme doreheqjen, le te shohim nje here se sa mire po permbushim detyrat tona qytetare e civile.

Kjo pergjegjesi e Qeverise, nuk eshte e saj, kjo pergjegjesi bie mbi menyren se si ne e fuqizuam me voten tone cdo individ vendimmarres sot per kombin.

Ndaj pergjegjesia eshte e perbashket, por une nuk do idealizoj qe populli "te dorehiqet", kerkoj qe te reflektojme, tashme qe duhet te kurojme, sepse te parandalonim as qe e perceptuam si detyre tonen.

PO e mbyll me Konsideraten me te larte per Autorin, dhe me keqardhjen per falsitetin e shoqerise se ciles ne menyre siperfaqesore i serviremi dhe i bindemi ne fasaden e saj.