Pak para Pashkëvet (1920) i Nder. Dom Gaspër Thaçi lête shkrepin e Nenshatit, prej kah shifet per bukurí e begatshmja fush’ e Zadrimës, e shkote m’u pjekë...
Mbylle, shekull proshmues, at gojë restare...
Jo, s’e shkon jetën në papuná të mjerueme...
Âsht lodhë e kputë prej kndimesh; teshmâ shtati...
Të bukur e paska Pjanoforten...
Po kush do të jén ai djalë qi turr çohet...
Të lumët, o Dom Lazër! Ti jo veç me fjalë