Në kujtim të atyre që na deshën
| Friday, 03.02.2007, 04:25 PM |  

Ku janë ata që na i prekën zemrat,
Që na e përflakën shpirtin nga mallëngjimi?
Shteret ndonjëherë gejzeri i syve,
Apo edhe gjatë do të gufojë nga shpirti
Me të njëjtën valë,me të njëjtën dhimbë?
Sytë e tyre bëjnë dritë në një ditë të këputur,
Në një cast shndërruar në luledielli
Kur toka në lebetitje u plasi nën këmbë.
Ortekët i mbuluan castet e heshtjes
Më të rëndë se zhvendosja e diellit në qiell.
Prehja është ngulcitëse.mali ronitet
Duke dashur të përplaset mbi trupin e tij
Dhe mbi anijen glabëruarnga valët e thikta.
Nëpër dafina mbeten valët e ajrit
Si përgjigje të pazëvendësueshme të kohës
Që s’di të preket,që s’di të mbruhet.
Kuarci ia puth venën zogut të natës
Dhe gjaku i zi i jep ngjyrë mbarë detit.
Deri te mëngjesi dielli është bandil bohem
Veshur e mbathur me leckat e kacorreve.
Vete t’i ulë majat e maleve deri në rrëzë,
Vete t’i ngrehë urat e takimeve mallëngjyese,
Që ta shfuqizojë brengën e ngathët
E ta clirojë rrugën brerore të ëndrrës,
Rrugën,që ka kalesë të sheshtë nga rrëmeti!

( shtator, 1990)


(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •