Formulë mëngjie
| Friday, 03.02.2007, 08:41 PM |  

Ngadalë e mundimshëm, si toka kur çliret rraposur nga rrënjët e një rrapi të moçëm, prej rrënjësh që si tentakula të verbra oktapodi stërmadh mbërthyer kanë një kafkë viktime, prajshëm si toka që rrënkon me dhera e gurë, si toka nën rrënjët e rrapit dhe si kafka, - si kafka e viktimës nën tentakulat e verbra të një oktapodi stërmadh, - o tokë, o kafkë, o torfë e angësht e trurit ti çliresh... shkulet teje e shkuara, sprapset: tash ejani t’i shihni – golle, zgavra, vrima të zeza, tunele e labirinthe ku të pashpresë e fillhumbur bredhin n’jermi turrma Tezéjsh harrakatë... përposh uturin nëntoka; veç hadi i zymtë në hyrje mirëpret dhe gëlltit saora lakuriqët e vet, pasi ua çarmatos hijen: nëntoka sa s’vithiset nga tektonika e refrenit: “Fatpremja Ariadnë, fillsosura Ariadnë...!”.

Si toka kur çliret (prej rrënjësh kur çliret dhemb si dhëmballë), ke mbetur ti tash zgafellë, tunel (me Tezé e Tantalë), ashtu kujtesa e shkur nuk shkulet e dhemb, dhe zjen një had zërash herë këngë e herë nëmë:

Atë nëmë që ma dhe – merre.

Atë këngë që ke nxënë – shterre.

Atë gjëmë që ta lashë – ktheje.

Atë dash flijimlashtë – there.

Vetëm salikimi mes meje e teje!

Po toka po ftohet, se ka dhe mëngjes kur mitologjia vdes: zvetënohet gjithçka përthellë në terrina (labirinthet shemben dhe korja zë dregzë me rrjeta gjembaçe murrizësh), me mijëra milonë tonelata dritë derdh dielli mbi tezé e tantalë, shndërruar në minj e urithë gjirizësh.



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •