Lilitë
| Monday, 04.02.2007, 08:50 PM |  

Dromcat e territ shkoqen e bien –
Tespihe të zeza përtruall.
Ti rishmi ua shkon kokrrave fijen
Dhe terrin e mbledh përkundruall.

Ç’engjëll besëlashtë ta kallëzoi gjestin
Gjithë hir të më bësh reveransë?
Fisnik dro kam qenë që gjestet më prekin,
A ndoshta poet në Provansë?

Ndjej terrin tinzar të mbushë çdo enë,
Pa prekur mesdita, as mbrëmja.
E ngre dhe e kthej gurmazit si venë
Terrin me shtëmba të rënda.
Me bie në kokë kjo venë e trashë
Dhe shapin e shpirtit ma trand.
Në rrashtë pëlset me dijen e lashtë
Që ruajti kaq vjet kontrabandë.

Këputet e bie çikrik qetësia
Pusesh që plasin – shkundull.
Në rrathë shpërhapen ëndjet e mia –
Dyndet kujtesa e turbullt:
Dallëndysha që nisa ra e përgjaku
Një valë të terrtë e pluskon...
Dhe bef për një timtë sytë m’i përflaku
Profili yt si grifon.

Ja kopshtet... rimbushen rishmi statuja
Me shpurë e skllevër t’kalosh...
Kur shpata të bjerë, kur zjarri, rrëmuja
Tempujt t’i vënë përposh –
Tjetër perandori do kesh ti ndërruar
Në tjetër kohë e shkëlqim –
Dhe rishmi në sytë e tu t’yllësuar
Bie viktimë fati im.

S’do mundem ta shpreh me fjalë vdekëtarësh
Grimëkohën kur syri yt
Më kallet si ethe margaritarësh
Dhe shapin e shpirtit trondit.
Ti flegrat m’i mbush athtësira disfatash -
Pikëllime e pezme pa mort:
Jo dashurinë, - vrigëllima shpatash
Vjen e më shtie për short.

S’do mundem t’i shmangem misterit shtangues
Që më ngallmon kjo seancë:
Ti vjen dhe skenarin paracaktues
Shpalos me këtë reverancë.
Përvoja të lashta hidhërimi të ri
Rishmi na shtyjnë në rol:
Të shpik pra më duhet një histori
Vetveten ta kem nën kontroll.



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •