ANTON PASHKUT
| Thursday, 07.12.2007, 10:54 PM |  

Oh, një yll në qiell u këput,
Në buzë të detit të egër ra,
U dogj, sa çel e mshel sytë u dogj
Një yll,
Oh, sa klithmë e lemerishme,
Bërtet qielli e mërdhihet, vishet me lëkurë të trashë, qielli vishet
Sa shpejt ndërron ngjyrën qielli
Toka gjëmon me bubullimat e furishme, me oshtimën e valëve të detit idhnak
Oh, sa psherëtimë e thellë, e mistershme, sa trishtuese e sa e ëmbël
E fshehur, e ruajtur me shekuj e fshehur, Oh mister i përjetshëm,
Klithmë e pashpjegueshme
Në zemër të artistit mistik,
Si të kuptohet kjo klithmë, kjo ofshamë, kjo gjamë e këngë
Pa i numëruar shekujt në gishtërinj,
Pa i përshkruar me imtësi dashuritë, gratë e lakuriqësuara, psherëtimat nga Kafshimet e mollëve të ndaluara, gjarpërinjtë rrugëve të kryeqendrës sonë
Oh, Anton sa klithmë të madhe le testament!



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •