DUKE LEXUAR VOLTAIRE – IN
| Sunday, 02.03.2008, 05:49 PM |  

Kur si një alarm hapet dita
drejt perëndimit (e ëndërr
a hajmali kurrë nuk hyn

në punë), vret valle të vdekurish
nostalgjinë intime dhe çdo
pagjumësi pushkaton një Tanushë.

Kjo letër shpjegon gjithçka dhe kurrë
s’do dërgohet - më torturë
se terri, tymi tinzar vjen

e kallëzon me gisht shkrimin
e vet të vjetër, veçmas i vetësigurtë,
si ta kishin fort për zemër,

posi për të përtallur disa
moskokëçarje, dhe merr në dorëzim
një qiell pabesish: ndër fletë

është fjetja për shpirtëra të shuar?
Viktimë e fillit që duket e zhduket
kam parë makthe toke me idenë

e jetës të veshnin një pandehmë
që ta ndernim ndërgjegje.
Kam parë t’i përlajë shiu

ciklik të gjitha - ku plasi gjak
kurbanesh, ku hemoragji drite
tha: më e vogla gjë nuk i takon

asnjërit. Dhe secili atom
i qetësisë së vonë, dhe zërat
që aviten e pastaj heqin dorë.

Dashur, pa dashur, jemi këta
që jemi. Të gatshme palimpsestet,
ashtu prej pergamene, të mëdha

sa t’i marrin gjithë gjërat e mundshme.
Ku çapiten çuditë, fanitjet e fetishet.
Ku dhe babushi diell nuk kursen

kozmetika, ashtu pa sy e duar
njeh mëngjesin e muzgun. Yjet –
që s’e ushqejnë ndopak me gjakun

e tyre, sepse si arlekinë do shoqërojnë
mitet: dikur ishte e lehtë
për të shënuar e rrëzuar idhuj.



(Votes: 0)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:

Other news:



  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •