QERSHIA ZEMËRBARDHË (Përrallë)
| Sunday, 03.30.2008, 06:09 PM |  

QERSHIA ZEMËRBARDHË

( P ë r r a l l ë )

IL  CILIEGIO  DAL CUORE D'ORO

( F i a b a )

Tirane, 2008

Autori: Hysen KOBELLARI
Përshtatën në gjuhën italiane: Florida MISHA dhe Arjan KALLÇO
Redaktorë: Arjan Kallço, Xhevair Lleshi
Recenzentë: Pëllumb Çuni, Besnik   Caka

I

Na ishte njëherë një pemë qershie,

Në një vend të bukur, me emrin Shqipëri;

E gjatë, e blertë, me kokrra të kuqe plot shije,

Mikeshë besnike me zemër flori !

 
C'era una volta un albero di ciliegio,

In un bel paese di nome Albania;

Alto, verde, pieno di ciliege saporite,

dal cuore d'oro, fedele e pieno di magia.

II

Na kishte shok një djalë të vogël;

Djali ish jetim, pa nënë, pa baba.

Qershia e donte shumë djaloshin;

Aty midis malesh,

Shok tjetër nuk ka.


Per amico aveva un piccolo bambino;

Di padre, di madre orfanello.

Gli voleva bene l'alberello;

Là tra le montagne altro amico non c'era.

III

Pa Pemën Qershi djali s'mund të rrinte,

E kishte në vend të Nënës;

Çdo ditë lozte me të, gjersa lodhej,

Pastaj vinte kokën

Mbi trungun e saj dhe flinte.         

                                                                                                                  

Senza l'alberello, il ragazzo non poteva stare

Era una madre per lui;

Ogni giorno si divertivano finché non si stancasse,

Poi sul tronco la testa posava per riposare.

IV

Bleronte, zbukurohej Pema e Qershisë,

Rritej dhe djaloshi përditë.

Në vend të babës kish një libër

Ku mësonte të gjitha dituritë ...

 
Verdeggiava, diventava bello l'alberello,

Pure il ragazzo cresceva ogni dì,

Per maestro un libro aveva

Da cui la sapienza apprendeva.

V

Pranverën e mbarë Qershia bëri kokrra shumë.

Hëngri djaloshi, por kokrrat ishin me shumicë.

Libri e këshilloi djaloshin t'i vihej tregëtisë.

 
Maturò molte ciliegie la primavera.

Mangiò il ragazzo, ma tante ne avanzarono.

Farle marcire, non voleva,

Il libro gli consigliò di commerciare.

VI

Djaloshi mori arka në qytet,

I mbushi të gjitha me kokrra të kuqe qershie

Punoi deri vonë, si bletë

Pastaj u shtri të çlodhej nën hije ...

 
Il ragazzo procurò casse in città,

Le riempì di ciliegie rosse,

Lavorò fino a notte fonda come un ape

Poi a riposar all'ombra si mise...

VII

Të bëhesh tregëtar do të thotë ta kesh pishë synë !

Po trim është ai që e di ç'është frika ...

I tillë ishte djaloshi ynë.

Shkoi në pazar pa zbardhur dita.

Duroi e djersiu, dyshoi për gjithçka,

Fitoi nga tregëtia një dorë me para ...


Diventare commeriante, ci vuole occhio svelto!

Prode è colui che teme la paura...

Ma a diventarlo era dura.

Andò al mercato sul far del giorno

Dimostrando pazienza e sudore,

Il dubbio lo aspettava dietro angolo,

Dal lavoro un sacco di soldi accumulava.

VIII

                    Ishte i gëzuar.

                    Shkoi tek pema e qershisë. E përkëdheli me sy, me duar.

                    Qershia e këshilloi të flinte,

                    Prandaj ia mori këngës,

                    Një ninulle që shpirtin ta përtërinte.

                    Djaloshi e kuptoi. Vrapoi përreth trungut.

                    U lodh.

                    Mbështeti kokën tek pema, si në prehër të nënës,

                    Po gjumi nuk donte ta zinte ...

 

 
Contento, dal ciliegio si recò.

                             Con gli occhi e le mani lo accarezzò.

                             Ma l'alberello di dormire lo consigliò.

                             Perciò intonò la canzone.

                             Una ninna-nanna che l'anima ringiovanisse.

                             A capirlo il ragazzo non tradò.

                            Girovagando intorno al tronco si stancò.

                             Come sul grembo della madre la testa appoggiò,

                              ma addormentarsi non poteva.

IX

                 
                  U ngrit herët. E kishte vendosur me vetveten.

                  Pushtoi me dashuri trungun e qershisë.

                  Qau me lot.

                  I tha pemës me zë të trashë :

                  - U mërzita. Do të dal nëpër botë ! ...

                  Lëvizja është jetë.

 

                                 Di mattina presto si alzò. In se l'aveva deciso.

                                 Pieno di affetto il tronco abbracciò.

                                 Pianse a calde lacrime.

                                 Disse all'albero con voce rauca:

                                 Sono stufo. In giro per il mondo andrò !...

                                 Il movimento è vita.

X

                         Qershia nënë u dëshpërua.

                         Qau e thirri sa gjethi iu tha.

                         Nënat vetminë vdekje e kanë ...

                         Miqësi diellit i lypi hua.

                         Djali krisi e iku nëpër botën e paanë.           

 

                                  L'alberello molto si rattristò.

                                 Gridò e pianse finché le foglie appassirono

                                  E' tomba per la madre la solitudine...

                                  Al sole amicizia invocò

                                   In cammino si mise, per il mondo infinito.

XI

                     Kur u kthye,  ishte bërë djalë i rritur

                     Qershia u ringjall. Gjethoi sa mundi.

                     Festoi me ta edhe dielli.  Edhe ai e kish pritur;

                     Qershia kurorën me lule e mbushi ...

 

                          Quando tornò era diventato giovanotto

                          Il ciliegio ringiovanì. Mise foglie, rinfiorì.

                          Festeggiò con loro il cielo. Pure lui l'aveva atteso;

                          Il ciliegio la corona di fiori riempì.

XII

                       - Ndërto një shtëpi, - i tha pema djalit.

                       Ai u habit. U mendua. U step.

                       - Mirë, - pranoi. - Na duhet shtëpia.

                       - Mobiljet bëji nga degët e mia të trasha, -

                       I tha qershia. -

                       - Bëj një krevat dhe një djep ...


                 -Costruisci una casa-disse l'albero al giovanotto.

                  Lui si stupì. Rifletté. Indugiò.

                -Va bene-affermò. -Una casa ci serve.

                -Fai i mobili dai miei rami-gli disse l'albero.

                -Fai anche un letto e una culla...

XIII

                            Shtëpinë e ndërtuan në fillim të verës.

                            Djali. Qershia. I ndihmoi edhe Lumi.

                            Kur shtëpia ishte gati, djali i gëzuar

                            U vërvit rreth trungut të pemës.

                            U lodh.

                            Mbështeti kryet tek trungu - prehër i nënës.

                                - Fli ! – i tha Qershia.

                            Por djalin nuk e zinte gjumi ...

 
                                  Costruirono la casa all'inizio dell'estate.

                                  Il giovanotto. Il ciliegia. Pure il fiume li aiutò.

                                  Quando la casa fu pronta, l'allegro giovanotto

                                  Intorno al tronco gironzolò.

                                  Si stancò.

                                  Sul tronco la testa appoggiò-grembo materno.

                                  Dormi!- gli disse il ciliegio.

                                  Ma il giovanotto a dormir non riusciva...

XIV

 
                         U ngrit. Lau sytë me vesën e luleve.

                         E kishte vendosur me veten.

                         Shumë u mendua, balli iu bë me rudhë ...

                         U këshillua me Librin, që e kish si Babën :

                             - Do të shkoj nëpër botë sërish !

                                Jam lindur për udhë.

 

                          Si alzò. Si lavò gli occhi con la rugiada dei fiori.

                          Si era ormai deciso.

                          Pensandoci e ripensandoci, la fronte gli si arrugò...

                          Con il libro, come il Padre, si consigliò.

                          Sono nato per viaggiare.

                          -Il giro del mondo rifarò.

                                                  XV

                         Qershia heshti. U mërzit dhe derdhi lotë.

                         Pastaj bërtiti fort, sa i ranë gjethet;

                         Jeta në vetmi i dukej e kotë.

                         Por djali krisi  e iku sërish nëpër botë ...

 

                          Il ciliegio azzittì. Rattristì e lacrime versò.

                          Poi forte gridò, che le foglie caddero;

                          La vita solitaria gli sembrava nullità.

                          Il giovanotto scappò e di nuovo per il mondo andò.

XVI

                     Kur u kthye ishte bërë tamam burrë.

                     Qershia u gëzua. Ndryshimet e kënaqën.

                     E mbushi djalin me këngë e pekule,

                     Kurora iu stolis me gjethe e lule ...

 

                 Quando ritornò era uomo ormai.

                Il ciliegio si rallegrò. Le trasformazioni gli fecero piacere.

              Riempì il ragazzo di canzoni e carezze,

                Di fiori e di floglie la corona gli addobbò...

XVII

          -  Tani zgjidh një vajzë të mirë dhe martohu !

          E këshilluan njëzëri Qershia dhe Libri i Diturisë.

          Dhe ai u martua me Nusebukurën e Lumit.

          Vuri kurorë me lulet e Qershisë;

          Krushq ishin Dielli, Qershia Zemërbardhë

          Dhe Hëna Nazemadhe.

          Pinë lëng të ëmbël.

          Hëngrën reçel e mjaltë ...

 
                Ora scegli una brava ragazza e lei sposa!

                Unanime fu l'acconssentir del Ciliegio e del Libro.

                E lui sposò la Sirena del Fiume.

                Compari ci furono il Sole, il Ciliegio e la Luna capricciosa.

                Del nettare vollero bere.

                Mangiarono dei dolci e del miele...

XVIII

              - Unë u vjetërova, e kam pleqërinë  tek dera, -

              I tha Qershia pas ca vjetësh.

               - Ti, gëzoje jetën !

              Mbill rreth shtëpisë njëqind qershi të reja !

              T'i kesh si motra, mos mbetesh vetëm ...

              Dhe ai,  tok me nusen, mbollën njëqind rrënjë qershie.

 
                      Sono diventato vecchio, la vecchiaia è alla porta-

                      Gli disse l'albero dopo anni.

                      Ma tu goditi la vita!

                      Semina altri cento ciliegi intorno!

                      Sorelle diventeranno, per non rimanere solo...

                      E insieme con la sposa cento ne seminarono.

 
XIX

            Nusja i lindi, njërin pas tjetrit, tre fëmijë,

            Të bukur, si drita.

            Ai ishte i lumtur.

            Oh, sa u gëzua Pema e Qershisë !

            E mbushi kurorën plot kokrra të kuqe.

 
                                     Uno dopo l'altro, tre figli, la sposa partorì

                                     Belli come il sole.

                                     Era al settimo cielo.

                                     Oh, quanto il ciliegio si rallegrò.

                                     E piena di chicchi rossi la corona tempestò.

XX

                       Hëngrën të gjithë qershi të kuqe, mjaltë të ëmbla,

                       Por shumë kokrra tepruan.

                       Lëshuan lule edhe qershitë e reja.

                       Në pemtore shumë zogj nisën të vijnë ...

                       Libri i Diturisë dhe Nënë Qershia

                       I kujtuan djalit tregëtinë ...

 

                           Mangiarono tutti ciliegie rosse, dolci come il miele.

                           Molte altre ne avanzarono.

                           Fiorirono anche i giovani ciliegi.

                          Sul frutteto molti uccelli si posarono...

                          I suoi genitori adottivi,

                          Il commercio al giovane ricordarono.

XXI

            Ai i mbushi arkat plot me kokrra,

            Shkoi në pazar dhe i shiti që të gjitha,

            Fitoi nga tregëtia një thes me para ...

            Paratë duhen për të jetuar më mirë.

 
                                                      Riempì le casse piene di ciliegie,

                                                      Al mercato andò e vendé tutto,

                                                      Un sacco di soldi guadagnò...

                                                      Per vivere bene i soldi userò.

XXII

                      Dhe vitet kalonin si uji i Lumit,

                      Fëmijët u rritën, u bënë njerëz të mirë.

                      Lindi një qytet, si ëndrra prej gjumit ...

                      Miku i Qershisë u plak.

                      Pemës shumë degë iu thanë.

                      Koha nuk paska mëshirë ...

 

                                E gli anni scorrevano come l'acqua del Fiume.

                                I figli crebbero, bravi diventarono.

                                Nacque una città, come il sogno dal sonno...

                                L'amico dell'alberello invecchiò.

                                Tanti rami all'albero tagliarono.

                                Il tempo pietà non ha.

XXIII

           - M'i prej të dyja degët e trasha, - tha Qershia.

           - Të dyja bëji djepe,

           Të çohet gjer në fund Profecia !

           Trungun tim bëje qivur për veten ...

           Dhe i rrëzoi gjethet, u shkri në lot.

           Qau edhe plaku, duke përqafuar Qershinë.

           E kishte dashur shumë jetën.

           U trishtuan shumë të njëqind qershitë e tjera.

 

Tagliami i due grossi rami-disse il Ciliegio

-Due culle ne fai,

Si deve avverare pienamente la Profezia!

Usa il mio tronco per farti la bara...

E fece cadere le foglie, e pianse a dirotto.

Pure il vecchio pianse abbracciando il Ciliegio.

Aveva molto amato la vita.

Anche gli altri cento, molto si rattristarono.

 
XXIV

 

            Qershia Zemërbardhë përshëndeti të njëqind qershitë,

            Ato i ngjanin aq shumë asaj ...

            U përshëndet edhe Plaku me gruan dhe fëmijët e vet;

            Amanet iu la djepet e bukur,

            T'i shtonin, t'i bënin njëmijë.

            Të përkundnin në to tërë jetën fëmijë.

 

            Plaku u rehatua në qivur përjetë.

            Po Qershia Zemërbardhë ku shkoi ?!

            Ajo kurrë s'mund të ndahej nga Miku i Shtrenjtë.

 

                                  Il Buon Ciliegio i cento altri salutò.

                                  Molto si assomigliavano...

                                  Salutò anche il vecchio, la moglie e i figli suoi:

                                  Le belle culle a loro raccomandò,

                                  Per mille dovevano moltiplicarle.

                                  In esse per sempre bambini dovevano cullare.

 

                                  Il vecchio nella bara si accomodò.

                                  E l'Alberello dal Cuore d'oro dove andò?

                                  Dal caro amico mai si staccò.

Fund - Fine



(Votes: 7 . Average: 4/5)

Write Your Comment
Your Name:
Your Email:
Security Code:
Title:
Comment:




  • Su
  • Mo
  • Tu
  • We
  • Th
  • Fr
  • Sa
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •